Sabah kalkıyorum ve güne istemsiz bir puan veriyorum, önceki günlerimi göz önünde tutarak. Ama yine de önceki günüm ne kadar kötü olursa olsun yine de koca bir gülümseme ve enerjiyle yataktan çıkıyorum ama ters giden bir şeyler var sürekli, beni rahatsız eden. Yüzümü yıkıyorum, aynaya bakıyorum ve canım acıyor; olmaması gereken şeyler olmuş gibi, sürekli bir hatam varmış gibi hissediyorum ve canım daha da acıyor. Okula gidiyorum yolda kendimi, çevremi düşünüyorum, canım sıkılıyor. Çalışma düzenimi oturtamamış ve sürekli hayal kurarken buluyorum kendimi eve döner dönmez oturduğum masamda, hep odamda o masamdayım. Kalabalığa ya da tek bir sese bile tahammül edemediğimi fark ediyorum. Yoluna koymam gereken şeyler var ama ben sadece bunları düşünüyorum belki ayağımla ittirsem düzelecek ama yapmıyorum ya da yapamıyorum henüz çözemedim. Hayatımın neresinde farkına varacağım bilmiyorum ama pişman olup da geçmişe dönmek istemek istemiyorum, ama ne yapacağımı da bilmiyorum. Bir an önce bir çıkar bulmalıyım, geç olmadan.